Degemer mat war lec’hienn ar raktres Daskor ! Savet eo bet gant izili a-youl-vat ur gevredigezh. Ar pal a zo ganeomp : lakaat an darn vrasañ da anavout ha da vout lorc’h enno gant al lennegezh vrezhonek.

Emaomp war glask skridoù kuit a wirioù, hag o feurskrivañ a reomp hini hag hini diouzh an doare-skrivañ a-vremañ. Evel-se hon eus aozet dija 2239 skrid eus al lennegezh vrezhonek !

Kinnig a reomp deoc’h ar skridoù-se diouzh an aozer, diouzh ar rumm, diouzh an dodenn… Gallout a rit kaout an holl er stumm niverel, digoust, hag embannet hon eus un darn anezho e levrioù godell zoken.

Kinnig a reomp deoc’h ivez skorioù a bep seurt a-zivout al lennegezh vrezhonek (un istorig, buhez an aozerien…) hag a-zivout ar brezhoneg (skridoù divyezhek, tutorial brezhoneg…).

  • Orin (an)

    Neuze ’tegouezhas din distreiñ va daoulagad
    War un daolenn mantrus, war diwezh un argad.

    ’N un draonienn du, treuzet gant ur stêr leun a wad,
    Tri Breizhad, tri hepken, a zalc’he troad ouzh troad
    Ouzh ur strollad Saozon, droug enne ha kounnar
    Dre na c’hallent gwintañ an tri-se d’an douar
    E-giz m’o doa gwintet an holl gadourien all.
        Re Vreizh a bigose bepred evel tri dall.
    Unan ane’, ur pezh kleze ’tre e zaouarn,
    A droc’he treuz-didreuz kig, eskern hag houarn,
    Ha, pep taol…

  • Varzhed (ar)

        da’m mignon K. Gourvez

    War an douar enor, bennozh,
    Peoc’h peurbadus er baradoz,
    D’ar re n’espernont ket o foan
    Evit sevel yezh ar vro-mañ.

    N’helled ket nac’h, e Breizh-Izel,
    Ar brezhoneg, gant ar brezel,
    A seblante toc’hor-meurbet,
    Ha prest da vezañ sebeliet.

    Setu abaoe bloavezhioù
    Tud a galon, a-vandennoù,
    Diwanet e pep korn a Vreizh,
    O stourm ouzh amzer ha tud kriz.

    Dre…

  • War ar maez

    Tout ce qui respire 
    Ici-bas soupire, 
    Les hommes, les fleurs ; 
    Villes et vallées 
    Paraissent peuplées 
    Des mêmes douleurs. 

    La plainte commence 
    Avec l’aube immense 
    Pour durer la nuit ; 
    Ce n’est que tristesse ; 
    L’arbuste s’affaisse 
    Et le cœur languit. 

    Sous des cieux moroses 
    Que faut-il aux roses ? 
    Un rayon de jour. 
    Sous des cieux sans flamme 
    Que faut-il aux âmes ? 
    Un rayon d’amour. 

Eus a rouanez
Eo kouezhet da vatezh ;
Furch, difurch emañ dre an ti
Ha n’he deus na genoù na fri.

Ar valaen

Feiz ha Breizh