Va-unan

Rumm
Barzhoniezh
Yezh
Brezhoneg
Orin
Brest, P. Gadreau, 1902
Evezhiadenn
Reizhet hon eus an doare-skrivañ, ha dalc’het hon eus gant troiennoù orin (ar c’hemmadurioù, ar rannigoù, h.a.).
Treuzskrivañ
Sébastien Marineau
En hevelep levr :

Devezhioù kaer an hañv, evel gwechall adarre, 
A laka levenez er galon, er maezioù, 
Ha koulskoude, siwazh ! me ’ranko, da bep beure, 
               Atav skuilhañ daeroù. 

Rak n’he gwelin ket mui, prim ha gae ’vel ul labous, 
O vont e-kreiz an heol, a-dreuz ar geot tener ; 
E kornig ar vered eo kousket bremañ, didrouz, 
               Va mignonez ken ker ! 

Ne c’hallin mui bremañ tañva plijadur ebet, 
Kalon ha daoulagad zo marv ’vit an douar ; 
Mont a ran d’ar vered, evel un den dilezet, 
               Da guzhat va glac’har. 

Ya, mont a ran alies war he bez da zaoulinañ, 
Abalamour n’eus ket en-dro din ur mignon 
Hag a deufe, dre druez, ur mare da vihanañ, 
               Da frealziñ va c’halon. 

Ral e soñjer, siwazh ! pa vezer el levenez, 
E gwalleur an dud all, en o foanioù skrijus ; 
Mignoned, koulskoude ra vezo c’hwek holl ho puhez, 
               Ra vezoc’h eürus.