He anv

Rumm
Barzhoniezh
Yezh
Brezhoneg
Orin
Brest, P. Gadreau, 1902
Evezhiadenn
Reizhet hon eus an doare-skrivañ, ha dalc’het hon eus gant troiennoù orin (ar c’hemmadurioù, ar rannigoù, h.a.).
Treuzskrivañ
Sébastien Marineau
En hevelep levr :

Va Dous muiañ-karet, va c’hentañ karantez, 
Oa ganet, eveldon, war ar maez, e Breizh-Izel ; 
En hon div lojennig n’oa nemet paourentez, 
Met ne glaskemp nemet frankiz ’vit hon divaskell, 
               Ha laouenidigezh. 

Pa vije deuet Annaig er straed gant he deñved, 
E lavared diouzhtu : Per n’eo ket pell ac’hano ; 
Rak atav, war he lerc’h, me ’boulze va loened, 
Ha bemdez, da guzh-heol, ar mare ’vit an distro, 
               Me ’yae d’he darempred. 

Nag a bet huñvre kaer a raemp e-pad an deiz ! 
Pa vijemp deuet en oad, ni ’deufe da zimeziñ ; 
Hag hor c’halon kerkent da lammet en hor c’hreiz, 
En ur soñjal : pa vez kalz a garantez en ti, 
               Eur pinvidik a-leizh. 

Ur sulvezh, en ur c’hoad, e kroc’hen ur wezenn 
Em boa skrivet don-bras anv va muiañ-karet ; 
Soñjal a raen : un deiz, Annaig, en un dremen, 
A welo, goude lenn an anv ganin skrivet, 
               Pegement he c’haren ! 

Siwazh ! Annaig a yoa re gaer ’vit ar bed-mañ ; 
Er baradoz he deus ur gurunenn a werc’hez ; 
Met va c’halon rannet, alies, en ur ouelañ, 
Evit lenn er wezenn anv kaer va c’harantez, 
               D’ar c’hoad ez an bremañ.