Goude va marv

Rumm
Barzhoniezh
Yezh
Brezhoneg
Orin
Brest, P. Gadreau, 1902
Evezhiadenn
Reizhet hon eus an doare-skrivañ, ha dalc’het hon eus gant troiennoù orin (ar c’hemmadurioù, ar rannigoù, h.a.).
Treuzskrivañ
Sébastien Marineau
En hevelep levr :

Annaig, em buhez em eus gouelet puilh da varv, 
Koulskoude, pa soñjan, perak e vijes bev ? 
Ar bed-mañ n’eo nemet un draonienn a c’hlac’har ; 
Te ’yoa ken yaouankik o tilezel an douar, 
Ma n’ech eus ket gallet anaout ar rann-galon 
En deus kement, siwazh ! merzheriet da vignon. 
Pa soñjan muioc’h c’hoazh, me ’drugareka Doue 
Da vezañ roet abred baradoz da’z ene, 
Rak, dre ma teuan en oad, e welan ’oant geier 
Huñvreoù va yaouankiz pere ’gaven ken kaer ! 
Ya, kement ’on e poan, ma teu mall din, da’m zro, 
Lavaret da viken d’an douar kenavezo. 
Er bed-mañ n’em eus mui nemet ul levenez : 
Kempenn al lireuenn a ro disheol da’z pez, 
Met va c’halon a rann o soñjal e vezo 
Lezet holl a-ziaskren goude ma vin marv. 
Den da-c’houde ne deuy war da’z pez da bediñ ; 
Al lireuenn ’vo sec’h, da’z pez, a-zindani, 
Gant an touller-bezioù neuze ’vo digoret 
Eskern all gant da’z re, moarvat, ’vezo mesket, 
Hag a-benn ur mare ne vezo mui gouezet 
E pe lec’h er vered Annaig a yoa beziet. 
O ! nag e tle bezañ trubuilhus kement-se 
Evit kement hini ne gred ket en ene ! 
Met ar Salver en deus disklêriet d’ar c’hristen : 
« Ar bed a dremeno, te ’vevo da viken ! »