Anken

Genre
Poésie
Langue
Breton
Source
Brest, P. Gadreau, 1902
Remarques
Nous avons modernisé l’orthographe tout en conservant certaines tournures d'origine (mutations, particules verbales...).
Transcription
Sébastien Marineau
Dans le même ouvrage :

Klasket he deus hiriv kuzhet he foan ouzhin ; 
N’on ket bet faziet ; a-boan he muzelloù, 
E-pad ma tivizemp, a c’halle mousc’hoarzhin, 
Evel pep tra gweñvet o doa kollet o liv. 

Evel bokedoù roz, digor diouzh ar mintin, 
Ken flamm c’hoazh gant ar glizh kouezhet eus an Neñvoù, 
He divvoc’h a yoa ruz, hiriv me ’gave din 
O gwelet dislivet, ’vit krinet gant ar rev. 

He daoulagad ivez, a-raok, ken sklêr, ken glas 
Dindan ar sklêrijenn, pa zigorent ken bras ! 
A yoa kalz teñvaloc’h, hanter zigor hepken. 

Evel-se, pa sonas eur griz an disparti, 
Va c’halon baour, siwazh ! o kimiadiñ diouti, 
A flastras, en un taol, dindan pouez an anken.