Tina, merc’h ar miliner

Rumm
Barzhoniezh
Yezh
Brezhoneg
Orin
Montroulez, J. Haslé – Paris, L. Hachette – Naoned, V. Forest et E. Grimaud, 1865
Evezhiadenn
Reizhet hon eus an doare-skrivañ, ha dalc’het hon eus gant troiennoù orin (ar c’hemmadurioù, ar rannigoù, h.a.).
Treuzskrivañ
Sébastien Marineau
En hevelep levr :

Anaout a rit Tina Kerc’hoant,
Merc’h ar miliner, ar plac’h koant,
Ken brav kempennet d’ar sulioù,
A dañs ken skañv er pardonioù ?

Setu ar plac’hig dimezet.
Piv a soñj deoc’h he deus-hi bet ?
Neb he c’hare ’vel he lagad,
Laouig eus a vilin Rozmad ?

Nann ! bet he deus ur genaoueg,
Pinvidik, a gomz ar galleg
— Ha setu rannet gant glac’har
Kalon ar miliner he c’har !

Laouig a zo karantezus,
Ur poanier mat, un den nerzhus ;
Met egile en deus arc’hant :
Setu ’n em werzhet Tina goant !

Laouig ’gomze a garantez :
Egile ’gomze a danvez :
Gant dilhad kaer, arc’hant hag aour
E c’hounezas ar plac’hig paour !

Ma mallozh ruz war ar madoù,
A dro pennoù ar merc’hedoù !
Gwell eo karantez ’leizh an dorn,
’Vit aour hag arc’hant ’leizh ar forn1 !

— NOTES —

1 Krenn-lavar anavezet mat e Breizh-Izel.