Mouezh an Anaon

Genre
Poésie
Langue
Breton
Source
Saint Brieuc, René Prud’homme, 1905
Remarques
Nous avons modernisé l’orthographe tout en conservant certaines tournures d'origine (mutations, particules verbales...).
Transcription
Sébastien Marineau
Dans le même ouvrage :

Pa deu ar pardaez, pa deu an noz teñval,
Pa glevan ar c’hloc’h bras truezus o voudal,
Pa glevan an avel er gwez sabr o vervel
Me ’soñj en Anaon ken tost din ouzh va gervel.

Gant o mouezh klemmus e lâront en o yezh :
« O c’hwi, hor mignon deomp, gwechall p’oamp e buhez,
O c’hwi, hag hon dilez bremañ pa n’ho kwelomp,
Bezit truez ouzhomp, rak en anken emaomp ! »

E nozvezhioù ar goañv, p’eo an amzer skornet,
Pa yud an avel viz dre wask an nor serret,
Me a gav din klevet mouezhioù an Anaon
O c’houlenn pedennoù evit terriñ o naon.

Evit terriñ o naon da welet o Doue,
E lavaront deomp-ni : « O c’hwi a zo aze,
Azezet, en hoc’h aes en-dro d’un tantad tan,
Pa c’houzañvan amañ, er Purgator, kalz poan ! »

Un tad a lavar fraezh : « O va bugaligoù,
Pa edon en ho touez, ’vit gounit deoc’h madoù,
’Meus espernet netra nag en deiz nag en noz,
Dre aked evidoc’h n’em eus bet tamm repoz.

E-pad ma’z on bet bev, c’hwi hoc’h eus va c’haret,
Hiriv, marv, ez on gant an holl dilezet !
Ho pet truez ouzhin, o c’hwi va bugale,
Rak kouezhet eo warnon dorn pounner va Doue !... »

Re all a lavaro : « Deoc’h ez on bet mignon,
Keit ha m’am boe madoù, n’an’vezec’h nemedon ;
Holl ’int chomet ganeoc’h p’eo deuet din ar marv,
Hag am lezit bremañ gant va foanioù garv... »

O na dleer ’vit den bezañ tud digalon,
Hogen nebeutoc’h c’hoazh e-keñver an Anaon.
Pa glevit o mouezh, e pep lec’h, e pep giz,
Lavarit kalonek ’vito De profundis.