Bet soñj eus an Anaon

Genre
Poésie
Langue
Breton
Source
Saint Brieuc, René Prud’homme, 1905
Remarques
Nous avons modernisé l’orthographe tout en conservant certaines tournures d'origine (mutations, particules verbales...).
Transcription
Sébastien Marineau
Dans le même ouvrage :

E koun eus va mignon Colomban L.

Soñjit en ho tad, en ho mamm,
Er purgator, e-kreiz ar flamm.

    Kantikoù eskopti Kemper

    War don Kelven

Tan ar c’huzh-heol a varve dre-holl a-nebeudoù,
Gwel du an noz ’n em lede war gern ar menezioù,
An aezhenn skañv a skrije e-touez ar geot, en traoñ,
Hag a lavare klemmus : « Bet soñj eus an Anaon ! »

Ar gwenan oa distroet en o c’holoennoù,
Al laboused oa kousket e donder ar skourroù ;
Ur sioulded melkonius a waske ar galon ;
Ar c’hloc’h en tour a gane : « Bet soñj eus an Anaon ! »

E bolz an neñv ar stered skedus a lugerne,
Avelik dous ar c’hreisteiz er gwez-sapr a varve,
A varve ’n ur c’hozmolat gant ur vouezhig a gañv* :    [gaon]
« O c’hwi hag hon deuskaret, bet soñj eus an Anaon ! »

E-giz ar moged tanav a sav eus an doenn,
Pa sav an heol bep mintin, ha na weler mui ken,
Evel an aezhenn skañvik marvet er geunioù don,
E tremenas o deizioù : « Bet soñj eus an Anaon ! »

Ho pet soñj eus an Anaon ! Eus ar re n’emaint ken,
Hag hoc’h eus darempredet, dec’h en ho kêriadenn ;
Du-hont o bezioù glazet, e skeud an tour krignet,
A zo ganeoc’h dilezet, er vered benniget.

Goude ur ged frealzet gant promesaoù ar feiz
O deus kuitaet ar bed-mañ ; c’hwi ’ray ’velto un deiz...
Ho puhez a dremeno evel ar bokedig
Bleuniet ken koant er beure, gweñvet d’ar pardaezig.

An devezh labour echu, re all ivez d’o zro,
O vont dre ’r gwenodennoù mouezhioù kañv a glevo ;
Kloc’h skiltrus ar glaz ivez a lâro d’o c’halon :
« O c’hwi, hag hon eus karet, bet soñj eus an Anaon ! »