ar Vretoned hag o gwaskerien

Genre
Poésie
Langue
Breton
Source
Saint Brieuc, René Prud’homme, 1905
Remarques
Nous avons modernisé l’orthographe tout en conservant certaines tournures d'origine (mutations, particules verbales...).
Transcription
Sébastien Marineau
Dans le même ouvrage :

d’an Ao. Ar Berre, barzh abalor

AR WASKERIEN

Ar brezhoneg prim d’ar marv !
Hiviziken den n’he gomzo...

En ilizioù hag er skolioù,
D’ar galleg holl, va zudigoù.

Ho peleien pa brezegint
Galleg flour deoc’h a zistagint.

Mestrezed ha mistri skolioù,
Grit e galleg katekizoù.

Na fell mui deomp a Zeurezed
Muioc’h ’plij deomp dimezelled.

Hag ar Breudeur n’ouzont netra (?)
Va lakaet er-maez eus o zra.

C’hwi, Bretoned, tud a c’hiz kozh,
Zo e teñvalijenn an noz.

Evel ho preudeur gallaoued
Plegit ho chouk hep grik ebet.

Bezit dinec’h, na glaskomp ken
Nemet reiñ deoc’h gwir sklêrijenn.

AR VRETONED

Tavit, tavit, tud divadez,
Paouezit pelloc’h ho stlabez.

Re bell, siwazh ! oemp touellet,
Hag edomp holl evel trellet.

War hon daoulagad ur wel du
A zo bet ledet ganeoc’h-hu.

Siwazh ! deomp-ni na gredemp ket
Hor madoù kement gourdrouzet.

Ar Vretoned n’int ket marv,
Nerzh-kalon a zo c’hoazh enno.

Pa vezimp kaset betek penn
Ni ’savo holl d’en em zifenn.

A-vremañ e tisklêriomp fraezh :
D’hor brezhoneg treiñ kein biskoazh !

D’ar veleien, d’ar feiz gwirion,
Karantez zo en hor c’halon.

Ar brezhoneg kozh hag ar fez
A zo breur ha c’hoar en hor Breizh.

Ho gwrizioù ’vel re an derv
A zo korvigellet er vro.

Tud divergont, lezit ar peoc’h
Gant tud ha na lâront grik deoc’h.

Pe dizale, koulz ha gwechall,
Ni ’gavo bizier ha traoù all.