Ma zelenn

Rumm
Barzhoniezh
Yezh
Brezhoneg
Evezhiadenn
Reizhet hon eus an doare-skrivañ, ha dalc’het hon eus gant troiennoù orin (ar c’hemmadurioù, ar rannigoù, h.a.).
Sklêrijennoù
Kroaz ar Vretoned, 25/01/1914
Treuzskrivañ
Sébastien Marineau
En hevelep levr :

Luskellet gant awen ur beure glizhennet,
Dre ar geot mousc’hoarzhus, ar man perlezennet,
          Me a valee ar maezioù ;
Ma c’halon a verve gant teneridigezh
Ha war divaskell aour ael an huñvredigezh
          A save da glask mennozhioù.

Mezhevennet ma sell gant heol splann ar mintin,
E heuilhen ribl ur wazh, a c’hrizhilhe sklentin
          War bili arc’hant he c’havell.
Pa welis ’us d’an dour, en haleg brizh-velen,
Ur benveg lugernus, heñvel ouzh un delenn,
          O vrañskellat gant an avel.

Souezhet, evurus, ma c’halon a dridas ;
War an taol, o burzhud ! Al latenn a ridas1
          Dindan nerzhusoc’h aezhennig,
Hag he mouezh, o tremen en delennig vleuniet,
A gouezhe ken tener war ma c’halon leuniet
          Hag ar glizh war ur rozennig.

Troc’hañ ’ris ar gwial he stage ouzh ar bod...
Daoust piv a lakeas ur benveg ken dibaot
          War wenodenn ma huñvreoù ?
– Doue... pe ur barzh kozh, den da glozañ e erv,
A deuas, marteze, harpet war e vazh derv,
          D’hen kinnig da foñs ar goueoù2...

O krenañ gant eurvad, e stennis ar c’herdenn
Hag e klevis neuze, heñvel ouzh ur bedenn
          Ur muzik hag a seblante
Ur pennad d’an oabloù sevel meuleudius
Ha diskenn, re zinerzh, da vervel dudius
          ’N ur voubouenn a garantez...

Ab’oe, sul ha pemdez, laouen pe c’hlac’haret
Hervez stad ma c’halon, ma zelennig karet
          A ouel pe a gan birvidik !
He c’hentelioù koueriad o deus nebeut a bouez
Ha birviken, moarvat, ne vo klevet he mouezh
          E kastell aour ar pinvidig.

Met war dreuzioù ma zi pa zeuan da serr-noz,
Dindan c’hwezhioù melus ar spern-gwenn hag ar roz
          Da ganañ ur sonig laouen,
Ar poanier a darnij d’ur vro blijadurus
Ha paotr-saout ar menez a c’hwitell evurus
          An diskan eus ma c’hanaouenn.

O telenn venniget, benveg barzhonius !
Ennout ar varzhed kozh a ouel melkonius
          D’ar vro goant a vir o siell.
Te ’vo c’hoar ma deizioù, ma harp hiviziken !
Hag etre ma daouarn te ’sono da viken
          Evit Doue ha Breizh-Izel !

 

1 Ar wazh a fiñvas, latenn eo ur ger a Gerne
2 Lec’hioù gouez, ger a Gerne