Mouezh ar c’horn-boud

Rumm
Barzhoniezh
Yezh
Brezhoneg
Orin
Da bep testenn e vammenn
Evezhiadenn
Reizhet hon eus an doare-skrivañ, ha dalc’het hon eus gant troiennoù orin (ar c’hemmadurioù, ar rannigoù, h.a.).
Sklêrijennoù
Ar Vro, juillet 1908
Treuzskrivañ
Sébastien Marineau
En hevelep levr :

Kemer a ran plijadur o selaou da serr-noz
Ar c’horn-boud o tregerniñ, er c’hoadoù derv kozh,
Pa vez ar chas oc’h harzhal holl en-dro d’ar c’harv,
Pa zistro ar chaseour d’e gêrig, skuizh-marv.

Pa vez an den o selaou, e skouarn o c’hedal,
E c’hell klevet un heklev o skeiñ en noz du-dall,
Heklev skiltrus ar c’horn-boud kaset gant an avel
Deus an eil gwezenn d’eben, hag atav pelloc’h-pell.

Pet gwech en deñvalijenn ez on bet va-unan
Chomet betek hanternoz da selaou anezhañ !
Ha pet gwech en deus tridet va c’halon baour em c’hreiz,
Pa zerede da’m spered soñj eus marc’heien Breizh !...

Menez Are, Menez Bre, menezioù gouez va bro,
E-touez o brug hag o lann, war beg ur roc’h distro,
E karan pignat d’an noz, pa ziston youc’h an toud,
War o reier e plij din klevet galv ar c’horn-boud !

War an amzer dremenet e klaskan taol ur sell...
Pa c’halve trouz ar c’horn-boud ar Vreizhiz d’ar brezel,
Bretoned en em save ’vel ur marc’heg hepken...
Betek an deiz e choman, va spered en Anken !

Siwazh ! Holl ez int kouezhet hag en o fenn Lez-Breizh !...
Distroiñ a rint a-barzh pell !... Peur a luc’ho an deiz
M’o gwelimp o teredek da zaoulamm o c’hezeg ?...
Neuze, son laouen, Korn-Boud, Breizh ’vo bev-buhezek !