ar C’hiz

Rumm
Barzhoniezh
Yezh
Brezhoneg
Orin
Montroulez, A. Chevalier, 1885
Evezhiadenn
Reizhet hon eus an doare-skrivañ, ha dalc’het hon eus gant troiennoù orin (ar c’hemmadurioù, ar rannigoù, h.a.).
Treuzskrivañ
Sébastien Marineau
En hevelep levr :

Ur gomaer ’n’en deo he farez
Eo ar C’hiz. D’an holl eo mestrez.
Pe hi ’vo koant, pe divalô,
Ar bed a lak da vont en-dro.

Kaer en deus bezañ iskis, skeiñ
Evel un dall e-biou, a-gleiz,
Mar gra van da c’hwezhañ he fri
Flip, sodig kaezh ’ra evelti.

E pep seurt ’renk tud va c’homaer ;
Pesketa ’ra er seminer ;
Ouzhpenn ur Vari-Madalen
’Grog sioul e beg he gwialenn.

Prezeger goude her bezañ
Daonet, ’neus mall d’her briata ;
Itronezed, dimezelled
War he lerc’h dreist holl ’ve gwelet.

Setu amañ, evit diskouez,
Gizioù ’deus renet en hon touez.
Hervez doare ar Vretoned,
Deoc’h ar primod, itronezed.

Gwechall, blev Margod kribet flour
’Dalveze brav da vezelour.
Nemet pakadoù stoup bremañ
Na welomp war penn ar goantañ.

Un tog a dri skoed, en e bezh,
’Pente gwechall ur farodez.
Gant tri c’hant lur pluñv, un tamm sei[z],
En em goef hirie, – Ya, ’gav de’i !

War he dammig tog, Margodig
A stag ur c’hwil, ur pennglaouig,
Ur c’haouenn… O ! bezit didrouz…
Warc’hoazh e welfot ur marmouz !

Un amzer, ar c’hrinolinoù
’Roe bec’h d’an taboulinoù ;
Gant o c’helc’hioù, gant o c’hroc’hen
’Vije pentet ar verc’hodenn.

Graet he reuz gant ar c’hrinolin,
Ar C’hiz ’dro ar c’har en tu gin :
Margod ’blij de’i bezañ gwasket,
He lostenn outi zo peget.

Hirie, va zud, piv ’oar petra
’Zoug Margod war he… feadra ?
Darn a lavar ur sac’h binioù,
Darn all ur bern c’hwezhigelloù.

Pa n’ouzomp netra sur war se,
Gwelloc’h ’ve tevel marteze
Ha reiñ ar foet d’an aotrounez
’Vit distagañ ar wirionez.