Maronad an aotroù Névet (3)

Genre
Poésie
Langue
Breton
Source
Paris, Didier et Cie Libraires, 1867
Remarques
Nous avons modernisé l’orthographe tout en conservant certaines tournures d'origine (mutations, particules verbales...).
Transcription
Sébastien Marineau
Dans le même ouvrage :

    III

D’ar you vintin, aotroù Karne*    [de Carné] 
’Tout deus ar fest-noz, ’c’houlenne,

O tont d’ar gêr, war e varc’h gwenn,
Bordet e chupenn penn-da-benn*,    [LV vêtu d’un habit galonné] 

E chupenn voulouz ruz glaou-tan
Bordet penn-da-benn gant arc’hant ;

D’ar you vintin, aotroù Karne
O tont en-dro a c’houlenne :

– Daoust perak, va zudjentiled,
N’eo ket deut d’ar fest re Névet ?

Daoust perak, din-me leveret*,    [lavarit] 
Pa oant bet pedet da zonet ?

– An aotroù kozh, ’vel ma glevan,
Zo en e wele chomet klañv.

– Mar ’mañ ’n aotroù, er gwele klañv,
Deomp da glask kannad ane’añ. –

Pa oant o teg’out gant ar gêr,
I a gleve son ar c’hleier.

Digoret frank ar perzhier,
Ha den ebet ’barzh ar maner.

– Mar ’maoc’h deuet d’e zarempred,
E bered ar vourc’h e gavfet.

Bet ’mañ bet dec’h tan ar marv,
Ha skarzhet mat an holl podoù ;

An aotroù person d’e sevel
Ha d’e zougen kaer d’ar chapel ;

E itron hag e vugale
D’e lienat en arc’h nevez.

Setu fresk, amañ, roudoù c’harr
A zo aet d’e gas d’an douar. –

Hag i da douch* war o roñsed,    [LV presser] 
Ha da zeg’out gant ar vered.

Pa oant degou’et gant ar vered,
’Ranne o c’halon o welet,

’Welet ar c’hleuzier e ziskenn
En toull douar kriz da viken ;

’N itron war-lerc’h, gwisket e du,
War he daoulin, oc’h ouelañ druz ;

Hag e vugale ’youal ken*,    [LV poussant des cris lamentables] 
Ha sachat blev deus o fenn.

Dek mil den ober kement all,
Hag an dud paour dreist ar re all.

Unan ane’o, anvet Malgan,
En deus graet ar maronad-mañ,

En deveus ar werz-mañ savet
En enor d’an aotroù Névet,

D’an aotroù Névet benniget,
A oa kendalc’h* ar Vretoned.    [LV soutien]