Jenovefa Rustefan (3)

Genre
Poésie
Langue
Breton
Source
Paris, Didier et Cie Libraires, 1867
Remarques
Nous avons modernisé l’orthographe tout en conservant certaines tournures d'origine (mutations, particules verbales...).
Transcription
Sébastien Marineau
Dans le même ouvrage :

    III

Pa voa Yannig o vont d’an urzhioù,
Jenovefa ’voa war he zreuzioù ;

Jenovefa ’voa war he zreuzioù,
Hag a c’hrwie-hi dantelezhioù,

Hag o brode gant neudenn arc’hant :
(Da c’holoiñ ur c’halir e vent koant).

– Yannig ar Flecher, ouzhin sentit* ;    [T sentet]
Da gemer an urzhioù na it ket ;

Da gemer an urzhioù na it ket,
En abeg d’an amzer dremenet. –

– Distreiñ d’ar gêr me ne hallan ket,
Pe ’vin anvet ar gaouier touet. –

– N’hoc’h eus eta koun eus an holl draoù
A zo bet lâret warnomp hon daou ?

Kollet hoc’h eus eta ar walenn
’Meus roet deoc’h e-kreiz an abadenn ? –

– Ho kwalenn aour n’am eus ket kollet ;
Doue ’neus hi diganin tennet. –

– Yannig ar Flecher, distroit en-dro,
Ha me ’roio deoc’h va holl vadoù ;

Yannig, va mignon, distroit en-dro,
Ha me ’yelo d’hoc’h heul e pep bro ;

Ha me ’gemero boteier koad,
Ha me ’yey ganeoc’h da labourat.

Ma na sentit ket ouzh va goulenn,
Degasit din-me ar groaz-nouenn. –

– Siwazh ! hoc’h heuliañ ne hallan ket,
Rak a-berzh Doue ’on chadennet ;

Rak gant dorn Doue emaon dalc’het,
Ha d’an urzhioù eo ret din monet. –