ar Breur mager (2)

Genre
Poésie
Langue
Breton
Source
Paris, Didier et Cie Libraires, 1867
Remarques
Nous avons modernisé l’orthographe tout en conservant certaines tournures d'origine (mutations, particules verbales...).
Transcription
Sébastien Marineau
Dans le même ouvrage :

    II

Achuet oa ur s’un, ha div s’un, hag an deirvet,
Hag [ar] marc’heg yaouank ne oa ket c’hoazh distroet.

– Ret eo deoc’h dimeziñ soñjal ’meus graet em c’halon,
Ha kavet am eus deoc’h, ma merc’h, un den a-feson.

– Salv ho kras, va lezvamm, ’meus ker eus a zen ebet
’Met eus ma breur mager, hag a zo er gêr degou’et.

Bet am eus digantañ gwalennig aour ma eured,
Ha dont a rey emberr laouen ha skañv da’m c’herc’het*.    [c’herc’hat] 

– Gant gwalenn hoc’h eured, me ho ped, serrit ho peg,
Pe me ’dapo ur vazh hag ho tiskou’o* da bre’eg.    [tiskouezho] 

Pe dre gaer, pe dre heg, ret a vo deoc’h dimeziñ
Da Jobig al Loareg, da baotrig hor marchosi.

– Da Jobig menargars* ! mervel ’rin gant ar c’hlac’har !    [?] 
Ma mamm, ma mammig paour ! mar vez c’hoazh war an douar !

– It d’en em glemm er porzh, klemmit kement ma karfet,
Kaer ’po ober tailhoù*, ’benn tri deiz ’viot dimezet ! –    [LV faire des grimaces]