ar Breur mager (2)

Rumm
Barzhoniezh
Yezh
Brezhoneg
Orin
Paris, Didier et Cie Libraires, 1867
Evezhiadenn
Reizhet hon eus an doare-skrivañ, ha dalc’het hon eus gant troiennoù orin (ar c’hemmadurioù, ar rannigoù, h.a.).
Treuzskrivañ
Sébastien Marineau
En hevelep levr :

    II

Achuet oa ur s’un, ha div s’un, hag an deirvet,
Hag [ar] marc’heg yaouank ne oa ket c’hoazh distroet.

– Ret eo deoc’h dimeziñ soñjal ’meus graet em c’halon,
Ha kavet am eus deoc’h, ma merc’h, un den a-feson.

– Salv ho kras, va lezvamm, ’meus ker eus a zen ebet
’Met eus ma breur mager, hag a zo er gêr degou’et.

Bet am eus digantañ gwalennig aour ma eured,
Ha dont a rey emberr laouen ha skañv da’m c’herc’het*.    [c’herc’hat] 

– Gant gwalenn hoc’h eured, me ho ped, serrit ho peg,
Pe me ’dapo ur vazh hag ho tiskou’o* da bre’eg.    [tiskouezho] 

Pe dre gaer, pe dre heg, ret a vo deoc’h dimeziñ
Da Jobig al Loareg, da baotrig hor marchosi.

– Da Jobig menargars* ! mervel ’rin gant ar c’hlac’har !    [?] 
Ma mamm, ma mammig paour ! mar vez c’hoazh war an douar !

– It d’en em glemm er porzh, klemmit kement ma karfet,
Kaer ’po ober tailhoù*, ’benn tri deiz ’viot dimezet ! –    [LV faire des grimaces]