Bran (5)

Genre
Poésie
Langue
Breton
Source
Paris, Didier et Cie Libraires, 1867
Remarques
Nous avons modernisé l’orthographe tout en conservant certaines tournures d'origine (mutations, particules verbales...).
Transcription
Sébastien Marineau
Dans le même ouvrage :

E-maez ar stourm, e Kerloan,
Zo un dervenn a-us ar c’hlann,

Un dervenn, e-lec’h m’argilas
Ar Saozon ’raok dremm Youenn Vras,

War an dervenn, pa bar al loar,
Bep noz en em zastum adarr’,

Moradur* du-bailh o fleunioù,    [oiseaux de mer] 
Ul lommig gwad war o fennoù.

Ganto, ur Vranez gozh loued,
Ganti ur Vran yaouank kevret.

Skuizh o daou ha gleb o eskell :
O tont glas-alaouret, eus pell.

Hag an evned a gan ur c’han,
Ken kaer, ma tav ar mor ledan.

Ar c’han-se, ’n ur vouezh i e gan
Nemet ar Vranez hag ar Vran.

Hag ar Vran en deus lavaret :
– Kanit, evnedigoù, kanit*.    [L kanet] 

Kanit, evnedigoù ar vro ;
Pell eus a Vreizh n’oc’h ket marv.