ar Vuzulmanez kozh

Rumm
Barzhoniezh
Yezh
Brezhoneg
Orin
Da bep testenn e vammenn
Evezhiadenn
Reizhet hon eus an doare-skrivañ, ha dalc’het hon eus gant troiennoù orin (ar c’hemmadurioù, ar rannigoù, h.a.).
Sklêrijennoù
Kroaz ar Vretoned, 13/05/1917
Treuzskrivañ
Sébastien Marineau
En hevelep levr :

                                         kinniget d’an aotroù Dyèvre

War dreuz he dor, mantret, ar Vuzulmanez kozh
A ouel hag a hirvoud, kuzhet ganti he fenn :
« An estren a ziruilh, ar c’hanolioù a groz,
          Allah ! deus eta d’hon difenn !

An estren a ziruilh, pobloù kriz ha treitour,
Drastet gante pep tra ha devet meur a lec’h ;
Pep gwir a gemeront, laer ’int evel an dour,
          Allah ! pelec’h ez out ?... Pelec’h ?

Tud ar vro, harluet, a gas holl diraze,
Chatal ha bugale, hag un nebeud druilhoù ;
N’ouveont* pelec’h mont, pelec’h ober dale,    [n’ouzont]
          Allah ! sell ouzh hon trubuilhoù !

Netra ne chom neblec’h, peilhet eo bet pep ti,
War an oaledig yen ar c’hi paour a gunud ;
Flastret hon peadra gant gwalenn a gastiz,
          Allah ! na zilez ket da dud !

Ar vered a zo deomp, deomp-ni, Muzulmaned,
A zo bet labezet ; ha moske hon Tadoù
A zo ur marchosi... War sav, Sarazined !
          Allah ! entan da strolladoù ! »

Ha dirak ar brezel, an harlu hag an drailh,
Galv ar Vuzulmanez a zo muioc’h dalc’hus ;
Gwech he c’hlemmoù a sav, gwech he c’halon a frailh*...    [freilh] 
          « Allah ! ro deomp un nerzh trec’hus !

Ne lezi ket, moarvat, pobladoù milliget
Da vantriñ ac’hanomp, da saotrañ da zouar ;
Ur bobl eveldomp-ni n’hall ket bezañ pleget,
          Allah ! ha te a zo bouzar ?

Gwechall e oas didrec’h ha soñj mat a viran
Eus hon brezelioù bras gounezet e pep bro ;
An trec’h a oa ganit ha ganeomp, pa lâran !
          Allah ! moarvat n’out ket marv ?

Soñj mat am eus ouzhpenn eus an dud a gouezhe
Dindan hon taolioù-ni war ar plaenennoù noazh ;
Pinvidik-mor e oamp ha galloudus neuze...
          Allah ! o degas-se deomp c’hoazh !

Mar na zegasez ket, kenkoulz eo din mervel
Evel bezañ sklavour en hon bro peurflastret ;
Skuizh ez on o c’hervel, ret e vo din tevel,
          Allah ! ne vi ket diskaret !

Rak, n’eus mui nemedon o c’hervel ac’hanout !
N’eus nemedon amañ e-kreiz an dismantroù !
Den, en diavaez din, n’en deus fiziañs ennout,
          Allah ! te a wel ma daeroù ! »

Ar Vuzulmanez kozh a davas ur pennad
Hag a c’hortozas pell hep na deue netra.
« Eñ ne c’houl’ ket, eme’i, pleal* gant ma mennad,    [plediñ] 
          Da betra gervel ? Da betra ?

« Skrivet e oa » hep mar e rankjen em c’hozhni
Gouzañv seurt dismegañs a-raok ma zremenvan ;
Pa n’am eus evit stourm nemet ma c’hasoni,
          Marv, deus ha bez ma diboan ! »

.................................

A-benn ma peurdavas stered a lugerne,
Ha pa savas, kerniek, al loar war an noz yen,
Ar Vuzulmanez kozh a rentas hec’h ene,
          He mallozh war ar vuntrerien.

Diwar e notennoù, e Vertekop, sav-heol, an 28 a Wengolo, 1916
Ar pezh barzhoniezh kaer-mañ a zo bet savet gant hon rene, p’edo e bro ar Sav-Heol, diouzh giz kanaouennoù ar vro-se, dirak dismantroù ur gêriadenn eus ar Vuzulmaned. Ar re-mañ a zo, evel ’ouzoc’h, diskibien ar falz-profed Mahomed. « Allah » eo an anv a reont eus Doue en o yezh.