II diviz

Genre
Théâtre
Langue
Breton
Source
Brest, Moulerezh ru ar C’hastell, 1912
Remarques
Nous avons modernisé l’orthographe tout en conservant certaines tournures d'origine (mutations, particules verbales...).
Transcription
Sébastien Marineau
Dans le même ouvrage :

CORVINUS, FULVIUS, TERTULLUS, HERMANN, OFISERIEN

Hermann a ya da azezañ pelloc’h war ur bank.

FULVIUS
Ni ho salud gant ar brasañ doujañs, aotroù Prefed.

TERTULLUS
Ne zeuio ket hiriv an impalaer d’al lez-varn.
Deuet ’on, eus e berzh, da zerc’hel e lec’h.

CORVINUS
Deoc’h eo, neuze, e tlean-me diskouez al lezenn nevez am eus savet, hervez gourc’hemenn Diocletian, a-enep ar gristenien. O reiñ e baper. Setu-hi, va zad, mar plij ganeoc’h he lenn.

TERTULLUS oc’h azezañ war e gador, hag o lenn

« Ni, Diocletian ha Maximian, impalaerien ar bed, aotrounez hollc’halloudus, mibien ar brasañ doueoù, a ro da anaout da bobl Rom ha da vroadoù all an douar, ul lezenn nevez savet ganeomp.

« Da gentañ : n’eus doueoù nemet re Diocletian mab karet an doue Jupiter, ha re Maximian, mab karet an doue Hercul.

« D’an eil : ar re a zo en un tu gant an hini a reer anezhañ Jezuz-Krist, o lavaret ez eo doue hennezh, ar c’haouiaded-se zo enebourien touet an impalaerien.

« D’an trede : gourc’hemennet start eo, d’an holl, klask ar gristenien, redek war o lerc’h, kregiñ enno hag o c’has dirak kador ar barner.

« D’ar pevare : ar gristenien, pa vezint paket, ma falvezo dezho, a galon vat, deviñ ezañs dirak hon doueoù, e vezo roet dezho, raktal, o frankiz hag o buhez. Ar re ne fello ket dezho, n’eus forzh piv e vent, gwaz, maouez, bugel, kozh pe yaouank, mestr pe vevel, paour pe binvidik, a vezo barnet d’ar marv ha lazhet evel chas.

« D’ar pempet : Prefed Rom, e ofiserien hag e varnerien, a ranko lakaat al lezenn da vont en-dro hag an dud da sentiñ ouzhomp. » Da Gorvinus. A zoare vat ec’h eus savet al lezenn-se, Corvinus. Gopreet mat e vezi. Reiñ a ra ar paper da Gorvinus.

CORVINUS o saludiñ
o trugarekaat a ran, va zad.

TERTULLUS
N’hor beus ket a amzer da goll. Fulvius, deus da’m selaou. Laka da stagañ skrid al lezenn nevez ouzh kement moger a zo e kêr.
Hag ar paper-se, ma’z eo bet skrivet al lezenn warnañ evit ar wech kentañ, stag anezhañ ouzh ar peul-mañ, dirak lez-varn an impalaerien.
Fulvius a stag ar skrid ouzh ar peul. Hermann ! Hermann ! Hermann, azezet atav war e vank, ne fiñv tamm. Hermann ! Pelec’h emañ hennezh ’ta ?
Hermann a sav hag a zeu.

HERMANN
Emaon amañ, aotroù Prefed.

TERTULLUS o c’hourdrouz Hermann
Te zo bouzar ’ta, o chom hep respont pa vezez galvet ? Klevet a rez ? Hermann a chom diflach en e za. Lavar ’ta !

HERMANN
Ya, aotroù Prefed.

TERTULLUS
N’eo ket re abred. O tiskouez dezhañ ar paper staget ouzh ar peul. Gwelet mat a rez ar paper-se ? Te a chomo amañ hep pellaat an disterañ dioutañ. Te zo lakaet da deurel ar brasañ evezh outañ.
Va c’hlevet ec’h eus mat ? Hermann ne fiñv ket ; ar prefed a ya droug ennañ. Pegen diot eo an azen-mañ ! Lavar din ar pezh am eus gourc’hemennet dit.

HERMANN
Chom dalc’hmat tost d’ar paper staget ouzh ar peul.

TERTULLUS
Mat ; ha taol evezh, pe da groc’hen a baeo ket.

HERMANN
Ya, aotroù Prefed.

TERTULLUS da Gorvinus ha da Fulvius
Bremaik al lez-varn en em zalc’ho amañ.
E teuin en-dro abalamour da se. An holl a ya kuit nemet Hermann.