Degemer mat war lec’hienn ar raktres Daskor ! Savet eo bet gant izili a-youl-vat ur gevredigezh. Ar pal a zo ganeomp : lakaat an darn vrasañ da anavout ha da vout lorc’h enno gant al lennegezh vrezhonek.

Nous recherchons des textes libres de droits, et nous les transcrivons un à un dans l’orthographe actuelle. Tant et si bien que nous en sommes déjà à 2171 textes de la littérature bretonne à ce jour !

Kinnig a reomp deoc’h ar skridoù-se diouzh an aozer, diouzh ar rumm, diouzh an dodenn… Gallout a rit kaout an holl er stumm niverel, digoust, hag embannet hon eus un darn anezho e levrioù godell zoken.

Kinnig a reomp deoc’h ivez skorioù a bep seurt a-zivout al lennegezh vrezhonek (un istorig, buhez an aozerien…) hag a-zivout ar brezhoneg (skridoù divyezhek, tutorial brezhoneg…).

  • Beasts (the)

              Bemnoz,
    kerkent ha ma veze ar gouloù war enaou,
    em c’hambr dizarempred e nije ur valafenn,
    hag e c’hoarie er sklêrijenn,
    bemnoz, bemnoz, evel va huñvreoù.

              E sklêrijenn o krenañ e krene an eskell,
    ha bemnoz ha bemnoz,
    e tenesae dibreder ouzh ar sklêrijenn c’hell,
    ar valafenn noz.

              Hag e tegouezhas e-kerzh un noz
    ma begas an tan e seiz an eskell kizidik.
    Ouzh kalon ar sklêrijenn e kouezhas ar valafennig,
    ken…

  • Ankou (the)

    Truek e klemme ur glaouer
    Dindan ur mell bec’h koad pounner,
    Ar c’hwezenn ’tiver eus e dal
    Ha poan d’hen tennañ e hanal.
    « A ! emezañ, pegiz herzel
    diouzh kement a zroug, a drevell,
    Me mac’het ouzhpenn gant an oad
    Ha mibien din un tiad ?...»
    Neuze, trec’het gant ar glac’har,
    Her stlap e samm war an douar,
    En ur c’hervel e an’ Doue
    An Ankoù da zont hepdale,
    Da zont buan dre drugarez
    ’Vit lemel gantañ e vuhez.
    An Ankoù a zered a-benn
    Er soñj mat her rentañ laouen.
    Met pa…

  • Kêr-Is

    Je suis Ahès ! La mer en moi s’est faite femme,
    Ma chevelure éparse aux quatre vents des cieux
    Embaume l’univers de son puissant dictame.
    Le firmament n’est beau que miré dans mes yeux.

    Mes flancs sont d’or liquide, et le soleil s’y pâme,
    J’endors en mes bras purs les soirs mystérieux.
    L’homme à me contempler se sentit naître une âme
    Et vit de mon sein clair surgir ses premiers dieux.

    Homme, les dieux sont sourds ; stérile est la prière,
    Baigne-toi dans…

Un ti kaer ha bras
Toet gant mein c’hlas
Hag heñvel ouzh ar re all
Nemet eo disiminal.

Un iliz.

Feiz ha Breizh