Degemer mat war lec’hienn ar raktres Daskor ! Savet eo bet gant izili a-youl-vat ur gevredigezh. Ar pal a zo ganeomp : lakaat an darn vrasañ da anavout ha da vout lorc’h enno gant al lennegezh vrezhonek.

Emaomp war glask skridoù kuit a wirioù, hag o feurskrivañ a reomp hini hag hini diouzh an doare-skrivañ a-vremañ. Evel-se hon eus aozet dija 2239 skrid eus al lennegezh vrezhonek !

Kinnig a reomp deoc’h ar skridoù-se diouzh an aozer, diouzh ar rumm, diouzh an dodenn… Gallout a rit kaout an holl er stumm niverel, digoust, hag embannet hon eus un darn anezho e levrioù godell zoken.

Kinnig a reomp deoc’h ivez skorioù a bep seurt a-zivout al lennegezh vrezhonek (un istorig, buhez an aozerien…) hag a-zivout ar brezhoneg (skridoù divyezhek, tutorial brezhoneg…).

  • C’havell (ar)

             Ton souvenir est toujours là, 
              O toi qui ne peux plus m’entendre. 
                                  Duc de Rohan

    Depuis que j’ai quitté ma si douce patrie
    Tout rappelle à mon cœur la Bretagne chérie.

    Le printemps resplendit, et l’horizon plus pur
    Laisse mieux voir là-bas les collines d’azur ;
    Les oiseaux réjouis regagnent la charmille ;
    Au fond des bois en fleurs la pâle jeune fille,
    Inconsciente encor de son amour…

  • Varzhed (ar)

    Ne vous étonnez point, vous que la muse entraîne, 
    Vous, dont le cœur fléchit à sa voix souveraine 
         Qui commande toujours ; 
    Ne vous étonnez point, créatures divines, 
    Que la sève bouillonne et batte vos poitrines 
         Jusqu’à tuer vos jours. 

    Ne vous étonnez point, hommes à forte tâche, 
    Qu’un esprit inconnu vous jette sans relâche 
         Hors d’un monde borné : 
    Ne vous étonnez point que l’insomnie amère 
    Vous berce entre ses bras, comme une jeune mère 
         Berce…

  • Loened (al)

    Ha bez’ e oa va c’hi eus ur ouenn vat pe fall ?
    N’oufen hen diskuliañ, pe me a vezo dall !
    Kentoc’h e oa bihan, etre melen ha gwenn,
    Gant divskouarn bechek1 hag ul lost bigornenn.
    Ar pezh a ouzon sur, ez oa ur gwall skraper,
    Doujabl d’e genseurted, enebour d’ar c’hicher*,    [?] 
    Boued ar gordenn, fallakr, dañjerus d’an estren,
    Hep bezañ re deut mat gant an amezeien.
    Ouzhpenn-se, dic’hailher, dantet er c’hoarioù ;
    Pet bragoù ne fregas en hor plijadurioù ?
    Evit-se e tapas kalz a daolioù botez…

Petra ’ya war e giz
Da gerc’hat e gevridi ?

Ar sailh o tiskenn er puñs.

Feiz ha Breizh